Ang dula ay isang uri ng panitikan na isinusulat upang itanghal sa entablado, kumpleto sa mga tauhan, tagpuan, at daloy ng usapan. Narito ang isang orihinal na halimbawa ng maikling dulang isang-yugto na angkop para sa pagtatanghal sa paaralan.
Ang Huling Pagsubok — Isang Maikling Dula
Mga Tauhan:
RONA — mag-aaral, ika-anim na baitang
DIANA — matalik na kaibigan ni Rona
GURO GUERRERO — kanilang guro sa Filipino
Tagpuan: Loob ng silid-aralan, oras ng pagsusulit.
(Nakaupo si Rona sa kanyang upuan, balisang tinitingnan ang papel ng pagsusulit. Katabi niya si Diana, mabilis na sumusulat.)
RONA: (bulong) Diana… hindi ko alam ang sagot sa numero labinlima. Pakita mo naman sagot mo, please?
DIANA: (hindi tumitingin, patuloy sa pagsulat) Hindi puwede, Rona. Alam mong bawal ‘yan.
RONA: Please na lang, isang beses lang naman ito. Kailangan ko ng mataas na marka ngayon o hindi ako papayagang sumali sa field trip.
(Nag-aalangan si Diana. Tumingin siya kay Rona, pagkatapos ay muling sa kanyang papel.)
DIANA: Rona, kung ipapakita ko sa ‘yo ang sagot ko, hindi mo talaga malalaman kung ano ang totoong marka mo. Hindi rin totoo ang tulong na ‘yon.
(Napahinto si Rona. Muli niyang tiningnan ang kanyang papel, at sinubukang sagutin ito sa sarili niyang pag-iisip.)
(Pagkalipas ng ilang minuto, tumunog ang orasan. Kinolekta ni Guro Guerrero ang mga papel.)
GURO GUERRERO: Salamat sa lahat. Ibabalik ko ito sa susunod na linggo.
(Kinabukasan, ibinalik ni Guro Guerrero ang mga papel. Nakuha ni Rona ang marka niya — hindi perpekto, ngunit mas mataas kaysa inaasahan niya.)
RONA: (kay Diana, nakangiti) Salamat, Diana. Kung ipinakita mo sa akin kahapon, hindi ko malalaman kung kaya ko pala mag-isa.
DIANA: (ngumingiti) ‘Yun ang tunay na kaibigan, Rona — hindi ‘yung tumutulong kang mandaya, kundi ‘yung naniniwalang kaya mo, kahit sa sarili mong paraan.
(Magkasabay silang naglalakad palabas ng silid-aralan, tumatawa.)
WAKAS.
