Ang Lumalindaw ay epiko ng mga Ga’dang (Gaddang), isang katutubong pangkat sa hilagang Luzon. Ang bersyong madalas pag-aralan ay naitala mula sa mga Ga’dang ng kabundukan sa Paracelis, Mountain Province, at binubuo ng humigit-kumulang 1,018 taludtod, kaya isa ito sa mas maiikling epiko ng Pilipinas. Kakaiba ito dahil malungkot at mahiwaga ang wakas nito.
Sa pahinang ito: buod · tauhan · katangian · aral · gabay na tanong
Buod ng Lumalindaw
Ang pambihirang binata. Si Lumalindaw ay anak ni Lumalibac, pinuno ng Nabbobawan, at ng kanyang asawang si Caricagwat. Lumaki siyang malakas at may napakalakas na tinig: kapag sumigaw siya sa lumilipad na ibon, titigil ito sa harap niya, at kapag sumigaw siya sa puno ng niyog, mahuhulog ang mga bunga nito.
Ang ayoding. Isang araw, umakyat siya sa bundok, umupo sa isang puno at tumugtog ng kanyang ayoding, isang mahiwagang instrumentong pangmusika na nagsasalita at nagpapayo sa kanya. Sinabi ng ayoding na maglakbay siya pasilangan sa Manimbawan upang hanapin ang isang magandang dalaga. Bago umalis, hiningi niya sa kanyang ina ang mahiwagang itak ng kanyang ama, na umaawit kapag iwinawasiwas at nakasisilaw ang kinang sa kalaban.
Ang mga asawa ni Lumalindaw. Sa paglalakbay, humingi siya ng tubig sa isang matandang babae na may anak na dalaga, si Menalam. Napangasawa niya si Menalam matapos makipaglaban gamit ang itak sa mga kapatid nitong lalaki, at nagkaroon sila ng kambal. Ngunit hindi siya nanatili. Muli siyang naglakbay at nakipaglaban upang mapangasawa ang iba pang babae, kabilang si Muwan. Tinanggal din niya ang sumpa ng sirenang si Carinuwan, kaya muli itong naging tao, at iniligtas ang duwendeng si Caligayan mula sa ilalim ng lupa at ibinalik ito sa normal na laki. Nagkaanak siya sa bawat asawa.
Ang wakas. Makalipas ang maraming taon, nagkita-kita ang kanyang mga anak at muling nakasama ang kanilang ama. Tinipon ni Lumalindaw ang kanyang mga pamilya sa huling pagkakataon at nagbigay ng mga payo sa kanyang mga anak. Pagkatapos, pumasok siya sa lugar na pinagmumulan ng Tinig na gumabay sa buong buhay niya, at hindi na siya muling nakita. Ipinamana niya ang mahiwagang itak sa kanyang anak.
Paalala: may pagkakaiba-iba sa mga buod na makikita, gaya ng bilang ng mga asawa at ng detalye ng wakas (sa isang bersyon ay yungib, sa isa ay sa likod ng isang talon sa Manimbawan). Sundin ang bersyon ng inyong aklat o modyul.
Mga tauhan
- Lumalindaw: ang bayani; malakas, may mahiwagang tinig at ginagabayan ng ayoding.
- Lumalibac at Caricagwat: ang kanyang mga magulang; si Lumalibac ay pinuno ng Nabbobawan.
- Menalam: ang unang asawa, na napangasawa niya matapos talunin ang kanyang mga kapatid.
- Muwan, Carinuwan at Caligayan: iba pang mga asawa; si Carinuwan ay sirena at si Caligayan ay duwende mula sa ilalim ng lupa.
- Ang ayoding: ang mahiwagang instrumentong nagsasalita at nagpapayo.
Mga katangian ng Lumalindaw bilang epiko
- Mahiwagang kapangyarihan: ang tinig na nagpapatigil sa ibon at ang itak na umaawit.
- Gabay mula sa mahiwagang bagay: ang ayoding na nagsasalita.
- Paulit-ulit na paglalakbay at pakikipaglaban upang makapag-asawa.
- Kakaibang wakas: hindi tagumpay o pista ang dulo, kundi ang pamamaalam at pagkawala ng bayani.
Gusto mo bang makilala ang iba pang bayani? Tingnan ang lahat ng aming mga epiko ng Pilipinas.
Aral ng Lumalindaw
- Makinig sa mabuting payo. Ginabayan ng ayoding si Lumalindaw sa kanyang mga desisyon.
- Ang kabutihan ng puso ay nakikita sa pagtulong, gaya ng pagtanggal ng sumpa kay Carinuwan at pagliligtas kay Caligayan.
- Ang kahalagahan ng pamilya at pamana. Bago mamaalam, tinipon niya ang kanyang pamilya at ipinamana ang kanyang itak.
Mga gabay na tanong
- Ano ang mga pambihirang katangian ni Lumalindaw?
- Ano ang ayoding at ano ang papel nito sa epiko?
- Paano napangasawa ni Lumalindaw si Menalam?
- Paano naiiba ang wakas ng Lumalindaw sa ibang epiko, gaya ng Biag ni Lam-ang?
- Kung may “ayoding” ka na nagpapayo sa iyo, ano ang gusto mong itanong dito?
Mag-iwan ng Tugon