Ang Alibughang Anak ay isa sa pinakakilalang parabula na isinalaysay ni Hesus. Mababasa ito sa Bibliya, sa Lucas 15:11-32. Ang salitang alibugha ay nangangahulugang “mapag-aksaya” o “waldas”: isang taong nilulustay ang kanyang yaman nang walang pag-iingat. Tungkol ito sa isang amang handang magpatawad sa anak na nagbalik-loob.
Sa pahinang ito: ang parabula · buod · tauhan at tagpuan · banghay · simbolismo · aral · gabay na tanong
Ang parabula ng Alibughang Anak
May isang mayamang lalaki na may dalawang anak na lalaki. Isang araw, ang bunso sa magkapatid ay lumapit sa kanyang ama at sinabi, “Ama, ibigay mo na sa akin ang bahagi ng ari-arian na para sa akin.” Kahit mabigat sa loob ng ama, ibinigay niya ang kahilingan ng kanyang bunso.
Matapos matanggap ang kanyang mana, umalis ang bunso at nagpunta sa malayong lugar. Doon, nilustay niya ang kanyang kayamanan sa magarbo at makamundong pamumuhay. Sa huli, naubos ang lahat ng kanyang pera, at siya’y naghirap. Sumapit ang taggutom sa lupaing iyon, at wala siyang makain. Napilitan siyang magtrabaho bilang tagapag-alaga ng baboy, ngunit kahit pagkain ng mga baboy ay hindi niya makuha.
Napagtanto ng bunso ang kanyang pagkakamali at nagpasiyang bumalik sa kanyang ama. Sinabi niya sa sarili, “Mabuti pa ang mga aliping pinakakain ng aking ama kaysa sa aking kalagayan. Babalik ako sa aking ama at sasabihin ko, ‘Ama, nagkasala ako laban sa Diyos at sa inyo. Hindi na ako karapat-dapat na tawaging inyong anak; ituring ninyo na lamang akong isa sa inyong mga alipin.’”
Habang papauwi ang bunso, nakita siya ng kanyang ama mula sa malayo. Tumakbo ang ama upang salubungin siya, niyakap, at hinalikan. Sinabi ng bunso, “Ama, nagkasala ako laban sa Diyos at sa inyo. Hindi na ako karapat-dapat na tawaging inyong anak.” Ngunit hindi ito pinakinggan ng ama, at inutusan niya ang kanyang mga alipin, “Dali! Dalhan ninyo siya ng pinakamagandang damit at isuot ito sa kanya. Lagyan ng singsing ang kanyang kamay at sapatos sa kanyang mga paa. Magkatay ng pinatabang guya at tayo’y magdiwang, sapagkat ang anak kong ito ay namatay na at muling nabuhay; nawala at nasumpungan.”
Samantala, ang panganay na anak ay nasa bukid. Nang siya’y umuwi at marinig ang kasayahan, tinanong niya ang isang alipin kung ano ang nangyayari. Sinabi ng alipin, “Dumating ang iyong kapatid, at pinakatay ng iyong ama ang pinatabang guya sapagkat ligtas siyang nakabalik.”
Nag-init ang ulo ng panganay at ayaw pumasok sa bahay. Lumabas ang ama at nakiusap sa kanya, ngunit sumagot siya, “Ilang taon akong naglingkod sa inyo at kailanman ay hindi ko kayo sinuway, ngunit ni minsan ay hindi ninyo ako binigyan ng kahit isang kambing upang makipagdiwang kasama ang aking mga kaibigan. Ngunit dumating itong anak ninyong naglustay ng inyong ari-arian, at pinakatay ninyo ang pinatabang guya para sa kanya.”
Ngunit sinabi ng ama, “Anak, lagi kitang kasama at ang lahat ng aking ari-arian ay sa iyo. Ngunit nararapat lamang na tayo’y magdiwang at magsaya, sapagkat ang kapatid mong ito ay namatay na at muling nabuhay; nawala at nasumpungan.”
Buod ng Alibughang Anak
Hiningi ng bunsong anak ang kanyang mana at nilustay ito sa malayong lupain. Nang maghirap siya at magtrabaho bilang tagapag-alaga ng baboy, nagsisi siya at umuwi upang maging alipin na lamang ng kanyang ama. Sinalubong siya ng ama nang may yakap at handaan. Nagtampo ang panganay na anak dahil sa tingin niya ay hindi ito makatarungan, ngunit ipinaliwanag ng ama na dapat magdiwang dahil ang nawala ay natagpuan.
Mga tauhan at tagpuan
- Ang ama: mapagmahal, matiyaga at mapagpatawad.
- Ang bunsong anak (ang alibugha): nilustay ang mana ngunit nagsisi at nagbalik.
- Ang panganay na anak: masunurin at masipag, ngunit nagtampo at nainggit nang patawarin ang kapatid.
- Ang mga alipin: naghanda ng pagdiriwang sa utos ng ama.
Tagpuan: ang tahanan at bukid ng ama, at ang malayong lupain kung saan nilustay ng bunso ang kanyang yaman.
Banghay
| Bahagi | Pangyayari |
|---|---|
| Simula | Hiningi ng bunso ang kanyang bahagi ng mana at umalis. |
| Saglit na kasiglahan | Nilustay niya ang yaman; dumating ang taggutom at naging tagapag-alaga siya ng baboy. |
| Kasukdulan | Nagsisi siya at umuwi; sinalubong siya ng ama nang may yakap at handaan. |
| Kakalasan | Nagtampo ang panganay at ayaw pumasok sa bahay. |
| Wakas | Ipinaliwanag ng ama na dapat magdiwang dahil ang nawala ay natagpuan. |
Simbolismo
Sa karaniwang pagpapaliwanag, may mas malalim na kahulugan ang mga tauhan at bagay sa parabula:
| Simbolo | Karaniwang kahulugan |
|---|---|
| Ang ama | Ang Diyos na mapagmahal at laging handang magpatawad |
| Ang bunsong anak | Ang taong nagkasala ngunit nagsisi at nagbalik-loob |
| Ang panganay na anak | Ang mga taong masunurin ngunit mapanghusga sa kapwa |
| Ang pag-aalaga ng baboy | Ang pinakamababang kalagayan; itinuturing na marumi ang baboy sa mga Hudyo noon |
| Ang damit, singsing at sapatos | Ang pagbabalik ng dangal at karapatan bilang anak, hindi bilang alipin |
| Ang pinatabang guya at handaan | Ang kagalakan sa pagbabalik ng isang nawala |
Aral ng Alibughang Anak
- Mula sa ama: ang tunay na pagmamahal ay handang magpatawad at tumanggap muli.
- Mula sa bunso: hindi pa huli ang lahat upang aminin ang pagkakamali at magbago.
- Mula sa panganay: iwasan ang inggit at pagmamataas; dapat ikatuwa ang pagbabago ng kapwa.
- Sa kabuuan: gamitin nang wasto ang biyaya at pera, at pahalagahan ang pamilya.
Magkakasama sa Lucas 15 ang tatlong parabula tungkol sa “nawala at natagpuan”: ang nawawalang tupa, ang nawawalang barya at ang alibughang anak. Iisa ang mensahe ng tatlo: may malaking kagalakan kapag bumalik ang nawala.
Mga gabay na tanong
- Ano ang ibig sabihin ng salitang “alibugha”?
- Ano ang nagtulak sa bunsong anak na umuwi sa kanyang ama?
- Bakit nagtampo ang panganay na anak? Makatwiran ba ang kanyang nararamdaman?
- Ano ang ipinahihiwatig ng pagbibigay ng ama ng damit, singsing at sapatos?
- Kanino ka mas nakakaugnay: sa bunso o sa panganay? Bakit?
Kaugnay: Ang Mabait na Samaritano · Lahat ng parabula
Mag-iwan ng Tugon