Tuwing sasapit ang Disyembre, laging may lugar sa mga tahanan at simbahan ang mapupulang dahon ng poinsettia na parang mga bituing nagliliwanag sa gitna ng lamig ng Pasko. Ngunit bakit nga ba ito naging tanda ng kapaskuhan? Ayon sa alamat ng poinsettia sa Pasko na ipinasa mula sa matatanda, hindi ito basta-bastang halaman — ito ay bunga ng isang munting kababaihang may malaking pananampalataya.
Ang kwentong ito ay tungkol sa isang mahirap na batang babae na naghangad makapaghandog ng regalo sa Sanggol na si Hesus, at sa kababalaghang naganap sa isang Bisperas ng Pasko.
Ang Pinagmulan ng Alamat ng Poinsettia sa Pasko
Noong unang panahon, sa isang maliit na baryo sa paanan ng bundok, may isang batang babaeng nagngangalang Estrella na naninirahan kasama ang kanyang ina. Dukha sila, at kadalasan ay walang sapat na makakain, lalo na tuwing panahon ng Pasko kung kailan mas mahal ang lahat ng bilihin sa palengke.
Taun-taon, ugali sa kanilang baryo na maghandog ang bawat sambahayan ng regalo sa Sanggol na si Hesus tuwing Bisperas ng Pasko, bilang tanda ng pasasalamat sa Kanyang kapanganakan. Nag-aalala si Estrella dahil wala silang perang pambili ng anumang regalo, at nahihiya siyang pumunta sa simbahan nang walang dalang handog.
Ang Himala sa Bisperas ng Pasko
Nang gabi ng Bisperas ng Pasko, naglakad si Estrella patungo sa simbahan na may mabigat na puso. Sa daan, may nakasalubong siyang isang matandang lalaki na nagsabi sa kanya, “Anak, ang pinakamahalagang handog ay hindi laging nagmumula sa yaman, kundi sa taos-pusong pagmamahal.”
Naantig ang puso ni Estrella sa mga salitang iyon. Dahil wala siyang ibang makuha, dumampot na lamang siya ng ilang sanga ng damong lumalago sa gilid ng daan at binuhol ito nang maganda, bilang kanyang regalo. Kahit nahihiya, ipinasok pa rin niya ito sa loob ng simbahan at inilapag sa harap ng sabsaban.
Napatawa ang ilang tao sa loob ng simbahan, ngunit sa sandaling iyon, kabigla-bigla, namula ang mga dahon ng damo na dala ni Estrella at humugis-bituin ang bawat isa. Nagliwanag ang buong altar sa kulay pula ng mga dahong iyon, animo’y sumasayaw sa liwanag ng mga kandila.
Bakit Pula at Hugis-Bituin ang Poinsettia
Mula noon, kilala na ang halamang iyon bilang alaala ng pananampalataya at pagmamahal ni Estrella. Ang mapulang kulay ng mga dahon ay sumisimbolo sa init ng pusong nag-alay ng kanyang buong-buo, kahit kaunti lamang ang taglay nito, samantalang ang hugis-bituin naman ng bawat dahon ay paalala sa Bituin ng Bethlehem na gumabay sa mga Pastol at Mago tungo sa sabsaban. Kahit sa simpleng damo lamang nagmula, pinahalagahan ito bilang tanda na hindi kailangan maging mayaman upang makapagbigay nang buong puso.
Kahulugan ng Alamat ng Poinsettia sa Pasko Ngayon
Hanggang sa kasalukuyan, ginagamit pa rin ang mapupulang poinsettia bilang palamuti sa mga tahanan, simbahan, at pamilihan tuwing panahon ng Pasko. Bawat halamang ito ay may dalang mensahe mula sa alamat ng poinsettia sa Pasko — na ang tunay na diwa ng kapaskuhan ay nakasalalay hindi sa laki ng regalo, kundi sa taos-pusong pagbibigay.
Kaya’t sa tuwing makikita ninyo ang matingkad na pula ng poinsettia sa panahon ng Pasko, alalahanin ang munting si Estrella at ang kanyang alay na buong-puso — isang alamat na nagpapaalala sa ating lahat na ang pagmamahal ang siyang pinakamagandang regalo sa lahat.
Ano sa palagay mo?
Nagustuhan mo ba ang kwentong ito? Ibahagi ang iyong saloobin o karanasan sa ibaba — gusto naming marinig ito!