Noli Me Tangere Kabanata 5: Pangarap sa Gabing Madilim

Sa Kabanata 5 ng Noli Me Tangere, “Pangarap sa Gabing Madilim” (sa ibang salin, “Isang Tala sa Gabing Madilim”), nag-iisa si Ibarra sa kanyang silid matapos malaman ang sinapit ng ama. Maikli ang kabanata, ngunit ipinakikilala nito sa unang pagkakataon si Maria Clara at ang isang misteryosong batang pari.

Buod ng Kabanata 5

Pagdating sa kanyang silid sa otel, naupo si Ibarra sa tabi ng bintanang nakaharap sa ilog. Sa kabilang pampang ay may isang bahay na maliwanag na maliwanag, at maririnig ang masayang tugtugin mula roon.

Kung tumingin lamang si Ibarra, makikita sana niya ang isang napakagandang dalaga na nakasuot ng kasuotang Pilipina, napapalibutan ng maraming tao. Nasa tabi niya si Padre Damaso na nakangiti, kausap siya ni Padre Sibyla, at inaayos ni Donya Victorina sa kanyang buhok ang isang kuwintas ng perlas at diyamante. Ang dalagang ito ay si Maria Clara. Sa buong karamihan, iisa lamang ang tila hindi nabighani sa kanya: isang batang Pransiskano, payat at maputla, na nakatitig sa kanya mula sa malayo nang hindi gumagalaw.

Ngunit walang nakita si Ibarra sa mga ito. Ang nasa isip niya ay isang maliit at maruming selda na may rehas. Doon, sa isang banig, nakahiga ang isang matandang naghihingalo, umiiyak at tinatawag ang isang pangalan. Ang matanda ay ang kanyang ama, at ang pangalang tinatawag nito ay ang kanyang sariling pangalan. Samantala, sa malayong lugar, may isang binatang nagsasaya, nagtatawanan at nag-iinuman kasama ang mga kaibigan: ang binatang iyon ay siya mismo.

Namatay ang mga ilaw sa kabilang bahay at tumigil ang tugtugin, ngunit patuloy na naririnig ni Ibarra ang paghingi ng tulong ng kanyang ama. Nang maglaon, dahil sa pagod at lungkot, nakatulog din siya.

Tanging ang batang Pransiskano ang hindi natulog. Sa kanyang silid, nakatukod ang siko sa bintana, nakatitig siya sa isang maliwanag na bituin sa madilim na langit, sa ibabaw ng Bagumbayan at ng dagat. Naglaho ang bituin at sumapit ang umaga, ngunit hindi pa rin siya umaalis sa kanyang kinalalagyan. Maraming mambabasa ang kumikilala sa paring ito bilang si Padre Salvi, na magiging mahalagang tauhan sa mga susunod na kabanata.

Mga tauhan sa kabanata

• Crisostomo Ibarra: nag-iisa sa silid at nababagabag sa sinapit ng ama
• Maria Clara: ang magandang dalagang pinalilibutan ng mga panauhin sa kabilang bahay
• Ang batang Pransiskano: payat at maputlang pari na nakatitig kay Maria Clara at hindi nakatulog
• Padre Damaso, Padre Sibyla at Donya Victorina: mga nasa paligid ni Maria Clara sa handaan
• Don Rafael Ibarra: lumitaw sa guni-guni ni Ibarra bilang isang naghihingalong bilanggo

Mahahalagang pangyayari

1. Naupo si Ibarra sa bintana ng kanyang silid na nakaharap sa ilog.
2. Sa kabilang bahay, nagkakasiyahan ang mga panauhin sa paligid ni Maria Clara.
3. Naguni-guni ni Ibarra ang kanyang amang naghihingalo nang nag-iisa sa bilangguan.
4. Nakatulog si Ibarra dahil sa pagod at lungkot.
5. Magdamag na nakatitig ang batang Pransiskano sa isang bituin.

Talasalitaan

Aral at mensahe

Ipinakikita ng kabanata ang bigat ng pagsisisi at pagdadalamhati ng isang anak. Habang masaya siyang namumuhay sa Europa, nag-iisa palang nagdurusa ang kanyang ama.

Mahusay ding ginamit ni Rizal ang pagkakaiba ng liwanag at dilim: ang maliwanag at masayang bahay sa kabila ng ilog at ang madilim na selda sa isip ni Ibarra. Ang bituin sa madilim na gabi ay maaaring sumimbolo kay Maria Clara, na pinagmamasdan ng isang lalaking hindi dapat umiibig sa kanya.

Mga gabay na tanong

1. Ano ang nakikita ni Ibarra sa kanyang isip habang nakaupo sa bintana?
2. Paano inilarawan si Maria Clara sa kabanatang ito?
3. Sino ang batang Pransiskano at ano ang ipinahihiwatig ng kanyang pagkilos?
4. Bakit kaya pinagsama ni Rizal sa isang kabanata ang masayang handaan at ang malungkot na alaala ni Ibarra?
5. Ano ang maaaring sinisimbolo ng bituin sa madilim na gabi?

Kaugnay: Buod at listahan ng mga kabanata ng Noli Me Tangere · Mga tauhan ng Noli Me Tangere · El Filibusterismo

Ang buod na ito ay isinulat sa sariling salita ng Pangkat Editoryal ng Aking Maikling Kwento batay sa orihinal na nobela ni José Rizal (1887), na nasa pampublikong domain. Maaaring bahagyang magkaiba ang mga pangalan at pamagat depende sa saling ginagamit ng inyong aklat.