Noli Me Tangere Kabanata 7: Suyuan sa Isang Asotea
Ang Kabanata 7 ng Noli Me Tangere, “Suyuan sa Isang Asotea”, ay ang muling pagkikita nina Crisostomo Ibarra at Maria Clara matapos ang pitong taon. Isa ito sa pinakaromantikong kabanata ng nobela.
Buod ng Kabanata 7
Kinaumagahan, maagang nagsimba sina Maria Clara at Tiya Isabel. Nagmamadaling umuwi si Maria Clara pagkatapos ng misa, na ikinagulat ng kanyang tiya. Sa bahay, hindi siya mapakali: bawat karwaheng dumaraan ay nagpapakaba sa kanya.
Sinabi ni Kapitan Tiyago na ayon sa doktor ay kailangan ni Maria Clara ng sariwang hangin sa probinsya, at pinapipili siya kung Malabon o San Diego. Namula si Maria Clara nang marinig ang San Diego. Iminungkahi ni Tiya Isabel ang San Diego dahil malapit na ang pista roon. Hindi na rin daw babalik si Maria Clara sa kumbento.
Dumating si Ibarra. Sa sobrang kaba, tumakbo si Maria Clara at nagtago sa silid-dasalan, at sumilip pa sa butas ng susian. Tinulungan siya ni Tiya Isabel na mag-ayos, at pagkatapos ay nagkita ang dalawa. Upang makaiwas sa alikabok ng paglilinis ni Tiya Isabel, lumipat sila sa asotea, ang bukas na terasa ng bahay.
Doon ay nagsumpaan silang muli. Tinanong ni Maria Clara kung hindi siya nakalimutan ni Ibarra sa Europa. Sagot ni Ibarra, hindi niya kailanman nalimutan ang sumpaang ginawa nila noong gabing mamatay ang kanyang ina, at sa bawat bansang pinuntahan niya ay si Maria Clara ang naaalala niya. Inalala naman ni Maria Clara ang kanilang kabataan: ang kanilang mga laro, ang koronang dahon na ginawa ni Ibarra para sa kanya, at ang mga dahon ng sambong na ibinigay niya kay Ibarra upang hindi ito sumakit ang ulo.
Inilabas ni Ibarra ang mga tuyong dahon ng sambong na iniingatan pa rin niya. Inilabas naman ni Maria Clara ang liham ng pamamaalam ni Ibarra bago ito umalis, at binasa ang bahaging nagsasalaysay kung paano siya pinakiusapan ng kanyang ama na mag-aral sa ibang bansa upang maging kapaki-pakinabang sa bayan. Biglang naalala ni Ibarra na kailangan na niyang umuwi sa San Diego dahil kinabukasan ay Araw ng mga Patay. Binigyan siya ni Maria Clara ng mga bulaklak na ilalagay sa puntod ng kanyang mga magulang.
Mga tauhan sa kabanata
- Maria Clara: dalagang katatapos lamang sa kumbento; kasintahan ni Ibarra
- Crisostomo Ibarra: bumisita kay Maria Clara bago umuwi sa San Diego
- Tiya Isabel: tiyahing nagbabantay kay Maria Clara
- Kapitan Tiyago: ama ni Maria Clara
Mahahalagang pangyayari
- Nagmadaling umuwi si Maria Clara mula sa simbahan.
- Napagpasyahang magbabakasyon si Maria Clara sa San Diego.
- Dumating si Ibarra; nagtago muna si Maria Clara sa silid-dasalan.
- Nag-usap ang magkasintahan sa asotea at inalala ang kanilang kabataan.
- Binasa ni Maria Clara ang liham ng pamamaalam ni Ibarra; umalis si Ibarra patungong San Diego.
Talasalitaan
| Salita | Kahulugan |
|---|---|
| asotea | bukas na bahagi o terasa ng bahay, karaniwang nasa tabi ng kusina o sala |
| suyuan | pag-uusap ng magkasintahan; panliligaw |
| sambong | halamang gamot na ang dahon ay mabango |
| silid-dasalan | maliit na silid sa bahay na may mga imahen ng santo |
| pamamaalam | pagpapaalam bago umalis |
Aral at mensahe
Ipinakikita ng kabanata ang katapatan sa pag-ibig: pitong taon silang nagkahiwalay ngunit nanatili ang kanilang sumpaan.
Mas malalim pa rito ang liham ng ama ni Ibarra: dapat handang isakripisyo ang kasalukuyang kaligayahan para sa kinabukasan at para sa bayan. Pansinin din na inihambing ni Ibarra si Maria Clara sa mismong Inang Bayan; sa kanya, iisa ang pag-ibig sa kasintahan at sa bayan.
Mga gabay na tanong
- Bakit nagmadaling umuwi si Maria Clara mula sa simbahan?
- Ano ang sumpaang ginawa nina Ibarra at Maria Clara noong bata pa sila?
- Ano ang kahulugan ng mga dahon ng sambong at ng liham na iniingatan nila?
- Ano ang payo ng ama ni Ibarra sa kanyang liham? Sang-ayon ka ba rito?
- Bakit biglang nagmadaling umalis si Ibarra?
Kaugnay: Buod at listahan ng mga kabanata ng Noli Me Tangere · Mga tauhan ng Noli Me Tangere · El Filibusterismo
Ang buod na ito ay isinulat sa sariling salita ng Pangkat Editoryal ng Aking Maikling Kwento batay sa orihinal na nobela ni José Rizal (1887), na nasa pampublikong domain. Maaaring bahagyang magkaiba ang mga pangalan at pamagat depende sa saling ginagamit ng inyong aklat.
