Ang “Sandosenang Sapatos” ay isang maikling kwentong pambata na isinulat ni Dr. Luis P. Gatmaitan. Nagwagi ito ng Unang Gantimpala sa kategoryang Maikling Kathang Pambata ng Don Carlos Palanca Memorial Awards for Literature noong 2001, at inilathala rin bilang aklat na may larawan. Ito ay kwento ng walang-kapantay na pagmamahal ng isang ama sa kanyang anak na isinilang na walang mga paa.
Paalala: Ang kwento ay may karapatang-ari ng may-akda at ng tagapaglathala. Sa pahinang ito ay mababasa ang aming sariling buod at pagsusuri; basahin ang buong kwento sa aklat o sa inyong aklatan.
Buod ng Sandosenang Sapatos
Isang mahusay na sapatero ang ama nina Karina at Susie. Sa bawat espesyal na okasyon, gumagawa siya ng bagong pares ng sapatos para kay Karina, ang nakatatandang anak. Nang isilang ang bunsong si Susie, labis na nalungkot ang pamilya dahil wala siyang mga paa.
Habang lumalaki si Susie, madalas niyang ikuwento kay Karina ang kanyang mga panaginip: mga panaginip kung saan may mga paa siya at nakasuot ng magagandang sapatos, na inilalarawan niya nang detalyado sa bawat kaarawan.
Nang labindalawang taong gulang na si Susie, pumanaw ang kanilang ama. Makalipas ang panahon, may natuklasan si Karina sa isang kahon na itinago ng kanilang ama: labindalawang pares ng sapatos na iba’t iba ang laki, isa para sa bawat taon ni Susie, bawat isa ay may kasamang sulat para sa kanya. At ang mga sapatos ay kamukhang-kamukha ng mga sapatos na napanaginipan ni Susie.
Mga tauhan
- Ang ama (Tatay): isang sapatero; mapagmahal at tahimik na nagpapakita ng pagmamahal sa pamamagitan ng kanyang gawa.
- Karina: ang nakatatandang anak; siya ang laging ginagawan ng sapatos at ang nakatuklas sa kahon.
- Susie: ang bunso, isinilang na walang mga paa; mapangarapin.
- Ang ina (Nanay): kasama ng pamilya sa pagtanggap sa kalagayan ni Susie.
Banghay
| Bahagi | Pangyayari |
|---|---|
| Simula | Ipinakilala ang pamilya at ang amang sapatero na gumagawa ng sapatos para kay Karina. |
| Saglit na kasiglahan | Isinilang si Susie nang walang mga paa. |
| Tunggalian | Ang lungkot ng pamilya at ang pangarap ni Susie na makapagsuot ng sapatos. |
| Kasukdulan | Pumanaw ang ama. |
| Kakalasan | Natuklasan ni Karina ang kahong may labindalawang pares ng sapatos. |
| Wakas | Naunawaan nila ang lihim na pagmamahal ng ama kay Susie. |
Tema at aral
- Tema: ang pagmamahal ng magulang na hindi nasusukat at hindi hinahadlangan ng kapansanan.
- Aral: ang kapansanan ay hindi hadlang sa pangarap; at ang pagmamahal ay madalas ipinapakita sa tahimik na paraan, hindi lamang sa salita.
- Simbolismo: ang sandosenang (labindalawang) sapatos ay sumisimbolo sa bawat taon ng buhay ni Susie na inalala ng kanyang ama.
Mga gabay na tanong
- Ano ang hanapbuhay ng ama nina Karina at Susie?
- Ano ang madalas na napapanaginipan ni Susie?
- Ano ang natuklasan ni Karina sa kahon, at bakit labindalawa ang sapatos?
- Paano ipinakita ng ama ang kanyang pagmamahal kay Susie?
- Paano ipinapakita ng iyong mga magulang ang kanilang pagmamahal sa iyo?
Saan mababasa ang buong kwento?
Inilathala ang “Sandosenang Sapatos” bilang aklat na pambata na may salin sa Ingles (A Dozen Pairs of Shoes). Mabibili ito sa mga tindahan ng aklat at madalas ding makikita sa mga aklatan ng paaralan.
Iba pang babasahin: Mga elemento ng maikling kwento · Ang Masayang Pamilya · Mga maikling kwento
Mag-iwan ng Tugon