Si Liza at ang Malaking Puno: Maikling Kwento

Ang maikling kwentong ito ay tungkol kay Liza, isang mahiyaing bata, at sa isang malaking puno ng narra na nagturo sa kanya na maging matapang at magbahagi ng kanyang pangarap.

Sa pahinang ito: kwento · buod · tauhan at tagpuan · banghay · aral · gabay na tanong

Si Liza at ang Malaking Puno

Orihinal na kwento ng Pangkat Editoryal ng Aking Maikling Kwento.

Si Liza ay siyam na taong gulang at bagong lipat sa baryo ng Bagong Silang. Mahiyain siya. Sa eskwela, hindi siya nagtataas ng kamay kahit alam niya ang sagot, at tuwing recess ay mag-isa siyang kumakain. Ang pangarap niya ay maging manunulat, ngunit walang nakakaalam nito, dahil itinatago niya ang kanyang kuwaderno ng mga kwento.

Isang hapon, sa likod ng kanilang bahay, may nakita siyang daan papunta sa isang burol. Sa tuktok nito ay may napakalaking puno ng narra, malapad ang lilim at makapal ang mga ugat. Umupo si Liza sa ilalim nito at nagsimulang magsulat.

“Maganda ang kwento mo,” sabi ng isang malalim at mahinahong tinig. Napatayo si Liza. Walang tao sa paligid. Kumaluskos ang mga dahon. “Ako ito, ang puno. Isandaang taon na akong nakatayo rito, at marami na akong narinig na kwento. Ngunit ngayon lamang ako nakarinig ng kwentong isinulat sa ilalim ko.”

Mula noon, araw-araw nang bumibisita si Liza sa puno. Binabasa niya rito ang kanyang mga kwento, at nakikinig ang puno. Minsan, nagtanong ang puno: “Bakit mo ito itinatago?” “Baka po pagtawanan nila ako,” sagot ni Liza.

“Tingnan mo ang aking mga buto,” sabi ng puno, at may nahulog na maliit at bilog na bunga na may pakpak. “Kung hindi ko pakakawalan ang mga ito sa hangin, walang bagong puno ang tutubo. Ganyan din ang mga kwento mo. Kung hindi mo ibabahagi, hindi sila lalago.”

Kinabukasan, nang itanong ng kanilang guro kung sino ang gustong magbasa ng sariling akda, nanginginig na nagtaas ng kamay si Liza. Binasa niya ang kwento tungkol sa isang puno na nakikinig sa mga bata. Tahimik ang klase. Pagkatapos, pumalakpak ang lahat. Tuwing recess mula noon, may mga kaklase nang lumalapit sa kanya para magpabasa ng bagong kwento.

Isang araw, nabalitaan ni Liza na puputulin ang puno upang gawing kalsada ang burol. Isinulat niya ang kwento ng puno at binasa ito sa pulong ng barangay, kasama ang kanyang mga bagong kaibigan. Naantig ang mga nakinig, at napagkasunduang iikot na lamang ang kalsada sa burol. Nang bumalik si Liza sa puno, marahang kumaluskos ang mga dahon, na parang nagpapasalamat.

Buod

Si Liza ay mahiyaing batang lihim na nangangarap maging manunulat. Sa isang burol, nakilala niya ang isang matandang puno ng narra na nakikinig sa kanyang mga kwento. Tinuruan siya ng puno na ibahagi ang kanyang mga akda, gaya ng puno na nagpapakawala ng mga buto. Naging matapang si Liza, nagkaroon ng mga kaibigan, at nailigtas pa niya ang puno sa pagputol sa pamamagitan ng kanyang kwento.

Mga tauhan at tagpuan

• Liza: mahiyaing bata na nangangarap maging manunulat.
• Ang malaking puno ng narra: matanda, matalino at mahinahong kaibigan ni Liza.
• Ang guro at mga kaklase: tumanggap sa kwento ni Liza.

Tagpuan: ang baryo ng Bagong Silang, ang paaralan, at ang burol na kinatatayuan ng malaking puno.

Banghay

Gusto mo bang matutunan kung paano suriin ang anumang kwento? Basahin ang aming aralin sa mga elemento ng maikling kwento.

Aral ng kwento

• Ibahagi ang iyong talento; hindi ito lalago kung itatago.
• Ang tapang ay hindi kawalan ng takot, kundi paggawa kahit natatakot.
• Pangalagaan ang kalikasan; may magagawa kahit ang isang bata.

Mga gabay na tanong

1. Bakit itinatago ni Liza ang kanyang mga kwento?
2. Ano ang ibig sabihin ng puno nang sabihin nitong “Kung hindi mo ibabahagi, hindi sila lalago”?
3. Paano nagbago si Liza mula simula hanggang wakas ng kwento?
4. Paano nailigtas ang puno?
5. Anong talento ang mayroon ka na gusto mong ibahagi?

Magbasa pa: Lahat ng maikling kwento

Baka Gusto Mo Ring Basahin