Maraming bersyon ang Alamat ng Mangga. Ang bersyong ito ay orihinal na pagsasalaysay ng Aking Maikling Kwento, isinulat upang ipaliwanag sa isang kwento kung bakit hugis-puso ang bunga ng mangga at kung bakit ito matamis kapag hinog.
Ang Alamat ng Mangga
Noong unang panahon, may mag-asawang magsasaka, sina Mang Andoy at Aling Rosa, na may nag-iisang anak na si Manggi. Masipag at mapagbigay si Manggi: anumang pagkaing mayroon siya ay hinahati niya sa mga kapitbahay.
Isang taon, dumating ang matinding tagtuyot. Naubos ang ani, at nagutom ang buong nayon. Araw-araw, naglalakad si Manggi sa kabundukan upang maghanap ng prutas at ugat, at ang lahat ng makuha niya ay ibinabahagi niya sa mga bata sa nayon, kahit siya mismo ay nagugutom.
Isang araw, hindi na nakauwi si Manggi. Hinanap siya ng buong nayon, at natagpuan siyang nakahiga sa ilalim ng isang puno, mahina na at hawak pa ang isang supot ng mga ugat para sa mga bata. Hindi na siya nagising.
Inilibing siya ng kanyang mga magulang sa tabi ng kanilang bahay. Makalipas ang ilang buwan, tumubo sa kanyang puntod ang isang puno na nagbunga ng mga prutas na hugis-puso, kulay-ginto kapag hinog, at napakatamis. Sabi ng mga taga-nayon, ito ang puso ni Manggi na patuloy na nagbibigay. Tinawag nila itong mangga.
Aral
Ang pagbabahagi ay hindi nababawasan; ang kabutihan ay patuloy na nagbubunga kahit wala na ang gumawa nito.
Tungkol sa mangga
Ang mangga ang pambansang prutas ng Pilipinas. Kilala ang carabao mango sa buong mundo dahil sa tamis nito.
Orihinal na alamat ng Pangkat Editoryal ng Aking Maikling Kwento. · Iba pang alamat
Ano sa palagay mo?
Nagustuhan mo ba ang kwentong ito? Ibahagi ang iyong saloobin o karanasan sa ibaba — gusto naming marinig ito!