Alamat ng Bayabas

Ang Alamat ng Bayabas ay isang kilalang alamat ng Pilipinas tungkol sa isang sakim na hari na naging puno ng bayabas. Ipinaliliwanag nito kung bakit may tila maliit na korona sa dulo ng bunga ng bayabas. Nasa ibaba ang buong kwento, ang buod at ang aral nito.

Ang Alamat ng Bayabas

Noong unang panahon, may isang kaharian na pinamumunuan ni Haring Barabas. Makapangyarihan siya ngunit sakim at mapagmataas. Takot sa kanya ang kanyang mga nasasakupan, at lihim nila siyang kinaiinisan dahil puro utos at galit ang alam niya.

Isang taon, dumating ang matinding tagtuyot. Nalanta ang mga pananim, at halos wala nang makain ang mga tao. Iniutos ng hari na magtipid ang lahat. Sumunod ang taumbayan: isang beses na lamang silang kumakain sa isang araw, at pinaghahati-hatian nila ang kaunting pagkain.

Ngunit ang hari mismo ay hindi sumunod sa sarili niyang utos. Araw-araw siyang nagpapahanda ng masasarap na pagkain, at siya lamang ang kumakain. Hindi niya inaalok kahit ang kanyang mga tagapaglingkod. Ang hindi niya maubos ay hinahayaan niyang mabulok.

Isang araw, habang kumakain ang hari sa harap ng palasyo, may lumapit na matandang pulubi. “Mahal na hari, kahit kaunting tira lamang po,” pakiusap nito. Nandiri ang hari. “Umalis ka! Nawawalan ako ng gana sa amoy mo!” sigaw niya, at ipinataboy ang matanda.

Tumayo nang tuwid ang pulubi. “Dahil sa iyong kasakiman, tuturuan kita ng aral na hindi mo malilimutan,” wika nito. Biglang kumulog at kumidlat. Unti-unting tumigas ang mga paa ng hari at naging ugat, ang kanyang katawan ay naging puno, at ang kanyang mga braso ay naging sanga. Nagmakaawa ang hari, ngunit huli na ang lahat. Naglaho ang matanda, na pala ay isang diwata.

Nang lapitan ng mga tao ang puno, nakita nila ang mga bilog na bunga nito. Sa dulo ng bawat bunga ay may tila maliit na korona, gaya ng suot ng kanilang hari. Mula noon, tinawag nila ang puno na “barabas”, na sa paglipas ng panahon ay naging “bayabas”. At dahil ito na ang puno ng haring dating sakim, ibinibigay na nito ngayon ang kanyang bunga sa sinumang nagugutom.

Buod

Si Haring Barabas ay sakim na hari na nagpakabusog habang nagugutom ang kanyang bayan. Nang itaboy niya ang isang matandang pulubi, isinumpa siya nito at naging puno. Ang bunga ng puno ay may korona sa dulo, kaya tinawag itong bayabas.

Mga tauhan

• Haring Barabas: sakim at mapagmataas na hari
• Ang matandang pulubi: diwatang nagbalatkayo
• Ang taumbayan: masunurin ngunit nagugutom na mamamayan

Aral ng Alamat ng Bayabas

• Ang mabuting pinuno ay nagbibigay ng halimbawa; hindi siya nag-uutos ng hindi niya ginagawa.
• Ibahagi ang biyaya sa nangangailangan.
• Huwag hamakin ang iba dahil sa kanilang anyo o kalagayan.

Mga gabay na tanong

1. Anong uri ng pinuno si Haring Barabas?
2. Bakit isinumpa ng matanda ang hari?
3. Paano ipinaliliwanag ng alamat ang hugis ng bunga ng bayabas?
4. Kung ikaw ang hari, ano ang gagawin mo sa panahon ng taggutom?

Isinalaysay sa sariling salita ng Pangkat Editoryal ng Aking Maikling Kwento batay sa kilalang bersyon ng alamat na ipinapasa sa mga paaralan. Maaaring may kaunting pagkakaiba ang ibang bersyon. · Iba pang alamat